Een verbouwing kost geld, dat is nu eenmaal zo. Door de uitgaven aan de verbouwing van het gebouw is er eigenlijk geen geld meer om het buitenterrein aan te kunnen pakken, gelukkig heeft onze leiding links en rechts wat contacten en is er eind februari door Manege de Hulhorst uit Roden 40 ton zand geleverd voor de bestrating en egalisatie van het toegangspad (met dank aan Chris Hartman). Dit zal binnenkort, samen met de stenen uit de “vorige” bestrating worden verwerkt tot een net pad om het gebouw heen.

Naast de bestrating is ook begonnen met de aanleg van een grasveld, zaterdag 19 maart is door 1 van de leiding het terrein vlakgetrokken en geschikt gemaakt voor inzaaien (met dank aan de Manege voor het beschikbaar stellen van de werktuigen).
Zondag 20 maart zijn een aantal leiding en bestuursleden bezig geweest met het daadwerkelijk inzaaien van het terrein (400 vierkante meter) met een BGE3 graszaadmengsel, deze grassoort is sterk en geschikt voor de grondsoort bij het gebouw.
Het graszaad is beschikbaar gesteld door V.O.F Buiter uit Roden (met dank aan Jan Buiter, via Chris Hartman)

Het lange wachten is inmiddels begonnen en mag het grasveld 2 maanden niet betreden worden.

Vanaf deze plaats ook het verzoek aan iedereen die dit leest, geeft het gras de rust om een zode te vormen en loop er dus absoluut niet overheen!!!!!!
Alleen op deze manier hebben we kans op een goed resultaat van de werkzaamheden!!!

De voorzitter van de stichting, tevens de bouwcoördinator, André Borgstede veegt het straatje schoon. Ook in de vroege ochtend kunnen er nog puntjes op de i worden gezet. Het weer is goed en de toegangsweg is droog. Hier heeft iedereen naar toe geleefd.
Tijdens een open dag kan een kampvuurtje natuurlijk niet ontbreken, en het bestuur geeft ook de kampvuurplaats nog een extra poetsbeurt.
De geluidsinstallatie staat klaar en er worden nog wat ballonnen en slingers opgehangen.
In de keuken wordt koffie en limonade klaar gemaakt. Laten we nog even een ronde door het clubhuis maken om nu ook het begin van de inrichting te zien.
In de ruimte voor toiletten, wasbakken en douches zijn als laatste nu ook de wandspiegels opgehangen.
De plinten zijn de avond ervoor nog in de juiste kleuren geschilderd. De naambordjes werden gelijktijdig aan de muur geschroefd.
Het beverlokaal is klaar om door de bevertjes in gebruik te worden genomen en aan de ouders getoond te worden.
De vloerbedekking moet er nog worden gelegd, maar de gordijnen hangen er al weer.
Zo heeft elke speltak een naambord, allen uit dezelfde boom gezaagd.
Het verkennerslokaal met aan de muren aankleding van kampthema’s.
Het hordehol van de welpen met de eerste vlaggen en schilden. Onder het blauwe zeil ligt de paneelwand die nog gemonteerd moet worden.
De basis van de RSA (Explorers) met themaschilden en op het NPK gewonnen bouwstenen. Op deze openingsdag doet het dienst als projectieruimte voor foto’s.
Het kabouterlokaal met alweer een projector en een leidingteam dat alles gereed maakt voor de gasten.
Het stamlokaal is nog kaal maar de plannen voor de inrichting waren vorig jaar al klaar.
3827: De toiletruimte aan de noordzijde is gelijk gebleven, maar de hele inrichting is nieuwe.
De EHBO koffer hangt weer terug op zijn oude plaats.
Het rolstoeltoilet en douche kunnen worden getoond aan het publiek.
Te veel fietsen om ze in de rekken kwijt te kunnen. Hoe drukker, hoe beter.
Tijd voor een groepsfoto, wie waren er die dag bij?
Enkele aanwezige ouders, wethouders en aannemers.
We openen met de hele groep. De welpen brengen de totem en de kabouters de wegwijzer uit Bambilië.
Daarna het hijsen van de vlaggen van de groep en de speltakken.
De verkennerswet wordt opgezegd door een patrouilleleider.
Dan een toespraakje van de stichtingsvoorzitter en daarna de wethouder.
Het eerste cadeau van de dag, een vlag van de gemeente Noordenveld aangeboden door de burgemeester en wethouders.
Met een slag van een bijl wordt het touw doorgeslagen waardoor de jubileumvlag (2010 – 100 jaar Scouting in Nederland) voor het bord ‘Woudscout’ wordt weggetrokken.
Nog meer cadeaus, van de (onder)aannemers ontvangen we o.a. een brandblusser voor in de keuken en nieuwe telefoons voor aan de muur. Het oude toestel met draaischijf komt dus niet meer terug.
Dan is het tijd om zelf ook een blijk van waardering weg te geven. Dhr. Dicke, heeft het gebouw 3 keer getekend. In 1968 voor de bouw, in 1986 toen de Mensinghe het kocht en verbouwde voor gebruik als clubhuis, en nu in 2010 voor de uitbreiding. Hij ontvangt een waarderingsteken van de groep.
Dan kunnen we nu doen waar we het gebouw voor hebben, plezier maken en ontdekken. De spelletjes zijn voor alle leeftijden door elkaar. Zoals ‘blind paardje’, een hardloopwedstrijd waarbij de ruitertjes goed aanwijzingen moeten geven.
Verstoppertje.
Wedstrijdje paalhangen.
Het klimnet.
Een hindernisbaan.
En dan snel naar binnen want het is etenstijd.
Patat voor 200 mensen en een frikadel of een kroket. En geen borden om af te wassen.
Daarna weer verder met de spelen. Met een zelfgemaakte katapult worden projectielen afgeschoten.
Nadat vele bezoekers werden rondgeleid is het ‘s avonds tijd voor een barbecue.
Leiding die we al jaren niet meer hebben gezien kwamen ook langs, dus het was direct weer gezellig en feest.
Kampvuur tot in diep in de nacht.
De volgende dag werd er al weer druk gebouwd aan de Jotatoren voor het volgende weekend.
Het clubgebouw staat in een uitgelezen speelbos.
Het Mensinghebos is ook een populair wandelbos.
Een gevarieerde natuur waarin hiketechnieken goed kunnen worden geoefend.

Is het clubhuis al klaar? Bijna, er zal deze week nog hard gewerkt worden. Iedere avond zijn er veel vrijwilligers, bestuur, leiding, ouders en jeugdleden actief. Overdag zijn er nog onderaannemers aan het werk. En ook in de periode tot en met kerst zal er nog het een en ander moeten gebeuren. Maar het feest van de opening kan doorgaan, zoals ook de opkomsten het hele jaar zijn doorgegaan. Er worden veel mensen verwacht en natuurlijk kun jij daar ook bij zijn.

De buitenverlichting is helemaal vernieuwd en er is nu buiten ook een contactdoos voor stroom.
Een schuifdeur voor de toiletgroep, er was geen ruimte meer voor een gewone deur.

De panieksluiting op de achterdeur, veiligheid voor alles.

Vrijdag is de grote schoonmaak, maar nu al worden de ramen gelapt.

Het vertrouwde geel van de dakrand is weer terug. En de Jotatoren begint ook al de lucht in te gaan.

De toegangsweg is net als heel Nederland doorweekt van het vele water.

Nieuwe kapstokken in een frisse rode kleur.

De paneelwand tussen de welpen en verkenners, met dank aan Scouting Winssen.

Hmm, tsja, wat doet deze foto hier? Wel, deze twee jongens moesten even naar Nijmegen om de zware tussenwand, 90 kg. per paneel op te halen. En dan ben je niet voor negen uur ‘s avonds thuis. Dan regelt de groep dat je onderweg kunt eten.

Heel leuk zo’n nieuw gebouw, maar wat ga je er doen. De padvindsters hebben dit lijstje voor de komende drie maanden in elkaar gezet voor de leiding.

De kampspullen en spelmaterialen komen weer terug op de plaats waar zij horen.

De kleuren voor de toiletgroepen, grijs en wit.

Voor de hal twee tinten blauw en wit.

Komende vrijdag moet de troep opgeruimd zijn!

Op dit moment zijn we bezig met de laatste lootjes om het gebouw weer gebruiksklaar te maken. Het einde is bijna in zicht. Het wordt daarom tijd voor een opening.
We willen graag ons nieuwe gebouw feestelijk openen op zaterdag 9 oktober 2010. Zaterdagmiddag van 13.30 uur tot 16.30 uur is er een open huis. Jullie zijn dan van harte welkom om het nieuwe clubgebouw te komen bewonderen.

Met vriendelijke groet,
Namens Scouting Mensinghe Roden
Annet Borgstede

De oude natte ruimten aan de voorkant van het gebouw worden nu ook gesloopt. De toiletten aan de andere kant zijn klaar voor gebruik. Hier blijven de muren wel staan, er komen nieuwe tegels overheen en er komen aan de muur hangende toiletten op de plaats van de oude.

Tussen het oude en het nieuwe ak zit nog een loze ruimte. Die wordt hier afgetimmerd zodat er vlaggen van kampthema’s aan bevestigd kunnen worden.

Werk wat je na de verbouwing niet ziet maar dat wel moet worden gedaan, het heen en weer slepen van spelmaterialen. Van het verkennerslokaal naar het stamlokaal, nu in de RSA basis en straks weer terug naar het verkennerslokaal.

Verder het nodige schoonmaakwerk, de voorzitter is toch aardig wat uurtjes bezig geweest om het padvindsterslokaal opgeruimd en aangeveegd te krijgen. Nu kan ook hier de verlichting worden geïnstalleerd.

Nieuwe deuren, net afgehangen door de timmerman. Deze willen we graag ook de eerste twintig jaar heel houden, net als de vorige. Dat lichtknopje dat boven in beeld aan het plafond bungelt wordt nog vervangen door een sensor.

Volgende week is het gebouw verhuurd aan de spelweek. Direct daarna komt de aannemer weer langs.

Het radiatoren-team blijft druk aan het boren en schroeven.

De radiatoren zijn na een schuurbeurtje opnieuw gespoten en zien er weer helder wit uit. Dit spuiten is geheel belangeloos gedaan door dhr. Oostra die ook al meehielp bij de verbouwing in 1986.

Het tentenzoldertje, gebouwd in de jaren negentig was altijd al voorzien van een Vlizo-trap. De oorspronkelijke vezelplaat voor de ophanging hield het nog geen drie weken vol. Een daarop gemonteerde multiplexplaat maakte het geheel wel iets steviger, maar de ophanging werd op den duur losgetrokken van de vezelplaat. Een nieuwe multiplexplaat heeft nu de plaats van de vezelplaat ingenomen. Nu moet het Scout-proof zijn.

Het veldje voor het clubhuis is vlakgetrokken en er ligt zand op de plaats waar de klinkers weer moeten komen, voor de gevel langs. Dit geeft een hoop ruimte die we in de afgelopen maanden niet meer hadden.

Het houthok is schoongeveegd en wordt weer gevuld met het hout dat terug is van het NPK.

Een nieuwe schakelkast en een nieuwe groepindeling. Er is weer licht!

En zo ziet dat licht er dan uit in de gang.

De professionele keukentafels zijn gearriveerd. En meteen na montage in gebruik genomen voor het trouwfeest.

Het oude zoldertje van de padvindsters is vrijgekomen en de oude toegang is dichtgemetseld. Er moet dus een nieuwe Vlizo-trap komen. De trap is al geleverd door de aannemer. Dit is de tijdelijke toegang.

De radiatoren  zijn gemonteerd. Radiatoren werken alleen goed als er niets tegenaan wordt gezet en dus in het zicht zijn. Daarom mag de afwerking en montage ook wel wat tijd kosten.

Het beverlokaal oftewel Hotsietonia, het ziet er nu een stuk speelser uit met alle hoeken en gaten.

Hetzelfde lokaal maar nu met het zicht naar buiten.

Het kabouterlokaal, het spiegelbeeld van het beverlokaal.

Het hordehol waar de welpen spelen. Gefotografeerd vanuit het verkennerslokaal, de tussenmuur is nog niet gebouwd. Veel zolderruimte en goede gelegenheid ieder nest zijn eigen plek te geven.

Het vendellokaal, waar de padvindsters hun thuis hebben. Hun lokaal is nu nu vijf ramen lang i.p.v. vier.

Het troeplokaal, het honk van de verkenners. Gefotografeerd vanuit het welpenlokaal. Zij zijn ook elkaars spiegelbeeld. De muur komt komt ongeveer ter hoogte van de blauwe tafel, van de ramen naar de gang.

De basis, het lokaal van de explorers of de RSA. Ook vijf ramen lang en nu het middelste lokaal aan de zijde van de Norgerweg. Bijna het spiegelbeeld van het padvindsterslokaal.

Het stamlokaal. Eigenlijk de oude RSA basis, maar wel helemaal nieuw opgetrokken.

en De nieuwe toiletten en wastafels. Veertig jaar verschil met de oude situatie en veel ruimer opgezet.

De nieuwe keuken is van tegels voorzien en een deel van de aansluitingen is gereed.

Nu een belangrijk deel van de bouw klaar is beginnen ook de afbouwwerkzaamheden op gang te komen. Daar wordt door ouders, bestuursleden, (oud)leiding, stam en jeugdleden aan gewerkt. Dit zijn de nieuwste beelden van bouw en afbouw.

Twee stamleden die de ophanging van de radiatoren in het verkennerslokaal aan het construeren zijn.

Hetzelfde wordt gedaan in het beverlokaal door een oud welpenleider en een oud ‘snoep’leiding van de welpen.

Tezelfdertijd wordt door een van de kabouters de afschermplaten van de isolatie in het padvindsterslokaal vast geschroefd.

Het dak wordt voorzien van de deklaag, de eerste drie stroken aan de voorzijde zitten er op. Met de afvoer van de meeste containers begint het veldje voor al weer een beetje vertrouwd aan te voelen. Het paaltje met de rode kop geeft aan waar nog gegraven moet worden voor de bestrating. Ook een van de klussen die door ons zelf gaat worden uitgevoerd.